تبليغاتX
شب گریه های من و تو
شايد ......
 

خاله سوسکه عزیزم

 

غصه هر چه داری  هر چه هست  و هر چه نیست

 

غصه هایی که تو چشمهای هیچ کسی خوندنی نیست

 

                       بگو باور میکنم

 

          جز تو هیچ کسی برام موندنی نیست

 

دوستت دارم 

                                                      آقا موشه

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم مرداد 1386ساعت 17:5  توسط کیوان   | 

 

 

   من دربن بست تنهایی خویش به نرفتن دلخوشم

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم تیر 1386ساعت 23:42  توسط کیوان   | 

 

 

    زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم خرداد 1386ساعت 9:29  توسط کیوان   | 

   

 دنياي تو بي نهايت همه جاش مهموني نور

 

دنياي من يك كف دست زير سقف سرد يك گور

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 12:47  توسط کیوان   | 

کوروش تو نخواب که ملتت در خواب است

 

آرامگه ات غرقه به زیر آب است

 

اینبار نه بیگانه که دشمن ز خود است

 

صد ننگ به ما که روح تو بیتاب است

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1386ساعت 12:30  توسط کیوان   | 

ولی بخدا قسم


قسم به نان و نمک


به شرم تو به چشمای قشنگ تو


اندازه هرچه دل تنهاییت بخواهد


با همه وجود و با هرچه عشق و عشق


دوستت دارم...

 


 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386ساعت 16:54  توسط کیوان   | 

 

ببين بازي كردنم پر از شوق موندنه

 


زندگي رو خواستنو مرگو از خود روندنه

 


خونه من رودخونست دريا برام يه روياست

 

بزرگترین آرزو رسیدن به دریاست

 


 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم اردیبهشت 1386ساعت 23:42  توسط کیوان   | 

با كتاب پدربزرگ من



قصهء رويش تباهی هاست



قصهء امتداد شب تا شب



قصهء ممتد سياهی هاست



دفتر كهنهء پدر اما



پر سوال و گلايه و ترديد



حرف اگر هست ، حرف تنهایی



حرف آيا و و حشت و ترديد

 



 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386ساعت 10:40  توسط کیوان   | 

بمون به فردا برسیم ،

 

                بمون به دنیا برسیم،

 

                           چیزی نمونده نازنین،

 

             بمون، بمون به رویا برسیم

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم اردیبهشت 1386ساعت 10:20  توسط کیوان   | 

 

اي تكيه گاه تو تنم ، سنگر قلب تو منم


واي كه نيزه ي تو را ، سينه ي من نشانه شد

 

هر چه تبر زدي مرا ، زخم نشد ، جوانه شد...

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386ساعت 8:50  توسط کیوان   |